چرا من تکلیفم رو با خودم نمیدونم....

و مهم تر از همه ترس از اینکه نکنه کار درست و حسابی پیدا نکنه و تا آخر عمر من قرار باشه بار مالی زندگی رو بکشم، دیوونه ام کرده.

وقتی بار مالی زندگی رو دوش من باشه. وقتی کمک مالی واسه زندگی لازمه و همسرآدم نتونه حتی یه تومن واسه شروع زندگی بذاره، آدم اون حس حمایت رو به همسرش نداره.

نمیدونم

نمیدونم تکلیفم الان چیه!

صبر یا اتمام همه چی!

وقتی میبینم دخترای فامیل خودم و همسری از نظر موقعیت کاری و درسی و مالی و حتی قیافه و سطح خانواده از من پایین ترن ولی زندگی هاشون از نظر مالی آسایش بیشتری از من داره، تردید میکنم به انتخابم. شک میکنم به عرضه شوهرم وقتی میبینم خیلی از پسرایی که من بی عرضه میدونستمشون بعد ازدواج چه کاری پیدا کردن و چه خرجی واسه زندگیشون میکنن با اینکه حتی دیپلمن اما همسر من با تمام ادعایی که در چرخوندن زندگیش داشت حتی نمیتونه یه 40متری اجاره کنه و عروسی بگیره و وسایلی که وظیفه اش بود رو بگیره و دست زنش رو بگیره و ببره سر خونه و زندگیش و هممممممه مقدمات رفتن به خونه رو باید خودم انجام بدم. مثل فراهم کردن خونه. خرید کل جهیزیه و حتی کمک به اون.

انگار من مرد زندگیم.

ماشین و خونه و وسیله رو خودم گرفتم.

کم مونده عروسی رو هم بگیرم.

دلم خییییلی گرفته.

تردید دارم به انتخابم.

اما وقتی میبینم تنها مشکل همسری فقط پوله تردیدم بیشتر میشه. چون هیچچچچچ مشکل دیگه ای با خودش و خانواده اش ندارم. حتی تنبل نیس، نمیگیره بخوابه و کار نکنه.

برشکست شده و کلللی چک برگشتی داره و کاری که حقوقش 1تومن در ماهه و کل 1تومن تقریبا خرج دانشگاهش و بدهی و ... میشه.

دلم گرفته شدیییید.

میترسم صبر تو زندگیم چند سال دیگه هم به بار نشینه و زندگیم بهتر نشه. اوضاعمون خوب نشه. نمیدونم چه کنم.....

نکنه بعدا به خودم لعنت بفرستم که چرا باهاش برخورد نکردم، چرا وقتی دیدم نمیتونه خونه اجاره کنه بهش فشار نیاوردم، چرا .....

کمکم کن خدا......

+ نوشته شده در دوشنبه بیست و چهارم آبان ۱۳۹۵ساعت 19:44 توسط عروس تنها |